( مسأله 148 ) زن حامله ، حتّى پس از ظاهر شدن نشانه‌هاى حاملگى مىتواند حيض ببيند ، و ظاهرا يك روز كامل و يا دو روز كفايت مىكند . ( مسأله 149 ) زن حامله‌اى كه داراى عادت وقتيّه است ، اگر در ايّام عادت ، يا يكى دو روز زودتر و يا تا بيست روز بعد از عادتش ، خون سرخ رنگ ببيند ، حكم حيض بر او جارى مىشود ولى اگر خون زرد رنگ باشد بنابر احتياط واجب بينوظيفه‌ى حائض و مستحاضه را جمع كند . ( مسأله 150 ) در فرض مزبور اگر پس از گذشتن بيست روز از تاريخ اولين روز عادتش خون ببيند حكم حيض بر آن جارى نمى شود اگر چه به رنگ سرخ باشد . ( مسأله 151 ) زن حامله كه داراى عادت نباشد اگر خون سرخ ببيند بايد حكم حيض جارى بكند و اگر زرد ببيند بايد حكم استحاضه جارى بكند . ( مسأله 152 ) زنى كه داراى عادت وقتيّه است ، اگر در ايّام عادت خود و يا يكى دو روز پيش از آن ، مايع زرد رنگى ببيند ، حكم حيض دارد ، چه متّصل به خون باشد يا نباشد . به شرط آن كه به تنهائى يا به همراه آن خون به سه روز برسد ، و گرنه در حكم استحاضه است . ( مسأله 153 ) زنى كه داراى عادت عدديّه است ، اگر خونش مطابق عادت هميشگى قطع شود . پس از وارسى بنا را بر طهارت مىگذارد ، ولى اگر پس از سپرى شدن ايّام عادت باز هم ادامه پيدا كند ، مىتواند به يكى از دو راه زير رفتار كند : 1 - مدّت عادت خود را حيض قرار دهد و پس از آن به احكام مستحاضه عمل كند . 2 - براى روشن شدن وضع خود ، يكى دو روز ديگر را نيز - در داخل ده روز - به عنوان « استظهار » ايّام حيض قرار دهد . اگر پس از مدّت انتخاب شده قطع شود ، همه‌اش حيض خواهد بود . و اگر ادامه پيدا كند ، در روزهاى آتيه به احكاممستحاضه عمل مىكند ، ولى نمازهايى را كه در روزهاى استظهار ( انتخاب شده )